Obcy wobec siebie

Obcy wobec siebie
OBCY WOBEC SIEBIE


Dopóki naprawdę nie jesteśmy z kimś lub czymś,
bronimy swojego oblicza i
w ten sposób tylko powiększamy utrapienie.

Im bardziej człowiek stara się istnieć,
tym bardziej potyka się o rzeczywistość
i ona wbija się w niego niczym fale.

Tylko z powodu własnych wyobrażeń i własnej tożsamości
sami wobec siebie jesteśmy obcy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *