Złapani w przeciwieństwie do doskonałości

Ludzie, którzy pozwalają sobie na niedoskonałość, są najbardziej normalni

Złapani w przeciwieństwie do doskonałości
ZŁAPANI W PRZECIWIEŃSTWIE DO DOSKONAŁOŚCI

Każda forma życia: kwiat, motyl lub człowiek ma tyle barw, na ile odstępuje od dskonałości. Każda fizyczna obecność, włączając również ludzi, jest większym lub mniejszym odstępstwem lub wyjątkiem od stanu doskonałości. Tak samo jak planety, również i my mamy swoje orbity, które określają nasze odstępstwo od stanu doskonałości. Aczkolwiek samo odstępstwo nigdy nie było problemem. Jedynym problemem jest nasza zgoda na odstępstwo.

Nasze odstępstwo od doskonałości jest tak wielkie, że człowiek, który chciałby je pojąć, w mgnieniu oka straciłby rozum. Jeżeli w tym momencie ujrzałby swój rzeczywisty stan – jakie jest jego odstępstwo od doskonałość, ile zachodzi w nim nieprawidłowości – wówczas z pewnością nie mógłby na to przystać. I w tej chwili zwariowałby.

Dlatego człowiekowi został dany jego czas, jego wiek, po to, żeby nauczył się akceptować swoje odstępstwa. Im więcej swoich odstępstw zaakceptuje i zgodzi się na własną niedoskonałość, tym bardziej jest ludzki.

Wszyscy narodziliśmy się niedoskonali, a uczymy się o doskonałości, to jest nasze zadanie. Dopiero kiedy nauczymy się już wszystkiego o doskonałości, możemy zaakceptować swoją niedoskonałość. Kiedy będziemy w stanie zaakceptować wszelkie swoje naturalne odstępstwa, wówczas rzeczywiście zaakceptujemy siebie i dopiero wtedy uwolnimy się z więzów.

Znajdujemy się w więzach różnic w niedoskonałości. Jak duża jest twoja różnica, tak bardzo jesteś przez nią spętany, ponieważ jesteś przez nią zniewolony. Jesteś zniewolony przez różnicę z tego powodu, że myślisz, że jesteś mądry, a nie jesteś. Że jesteś dobry, a nie jesteś. Że jesteś uczciwy, a nie jesteś. Że jesteś normalny, a nie jesteś.

W ten sposób nadajesz samemu sobie cechy, których nie posiadasz. Przez to, że nadajesz sobie cechy, których nie posiadasz, jednocześnie określasz zasady i reguły oraz stawiasz się w określonej pozycji, która jest w zasadzie tylko klatką – twoje zniewolenie w różnicy.  Życie mówi do ciebie „W tej klatce będziesz pozostawał, dopóki nie rozpoznasz wszystkich swoich niedoskonałości”. „W klatce własnej lub wyśnionej doskonałości najłatwiej i najwięcej nauczysz się o własnej niedoskonałości.”

Fundamentem ludzkiego odstępstwa od doskonałości jest fakt, że jest on śmiertelny.  To jest największa niedoskonałość, jaką tylko może być wobec Boskiej doskonałości.  Dlatego każdy człowiek, który myśli o sobie, że jest mądry, inteligentny i uporządkowany, pozostaje w niezgodzie z faktami. Sam fakt śmiertelności człowieka degraduje go – sam ten fakt mówi mu, że jest zupełnie niedoskonały.

Dlatego skonfrontuj się wreszcie ze swoją niedoskonałością i każdego dnia podejmuj to wyzwanie, na ile tylko możesz. W ten sposób sam się uwalniasz z więzów. Siebie lub tego, o którym właściwie nigdy nic nie wiedziałeś, nie wiesz i nigdy nie będziesz nic wiedzieć. W ten sposób oswobadzasz się z więzów. Kiedy nie będziesz już odczuwał potrzeby bycia poprawnym, będziesz się czuł dużo lepiej.

Prawda, że trudno być poprawnym? Ciągle musisz zwracać uwagę na otoczenie, na swoje zachowanie, wyrażanie i zasady.  Na przykład wtedy, gdy pogodzisz się z tym, że nie jesteś piękny, wtedy dopiero stajesz się piękny. Ale dopóki myślisz, że jesteś piękny, dopóty nie jesteś piękny. W ten sposób stwarzasz tylko dystans i ludzie się ciebie boją. Boją się, ponieważ uważają, że jesteś przepiękny i wszyscy obawiają się, żeby cię nie zbrukać. W ten sposób tylko powstaje dystans, który wyobcowuje i prowadzi do osamotnienia.

Im bardziej człowiek akceptuje odstępstwa, tym jest bardziej ludzki. W tym sensie Jezus Chrystus był najbardziej ludzki, ponieważ w całości zaakceptował swoje odstępstwo od poprawności. Ani jeden Ziemianin nawet nie zbliżył się do Niego, ponieważ każdy uważa się za mądrzejszego, bardziej inteligentnego, bardziej dokładnego. Każdy w mniejszym lub większym stopniu walczy w imię swoich zasad i o swoje prawa. Jezus ich nie poszukiwał, ponieważ nie miał ku temu powodów. On akceptował swoje odstępstwo na swojej drodze. Tajemnica Boskiego usynowienia tkwi właśnie w pełnej akceptacji własnego odstępstwa lub w pełnym oddaniu prawom życia.

My, ludzie, mamy problem tylko wtedy, gdy nie jesteśmy gotowi odstąpić od własnej doskonałości lub dokładności. Kiedy mówisz, komuś żeby zaakceptował swoje słabości, on odpowiada, że one nie istnieją i zaczyna wyliczać swoje zalety.

Doskonałość stała się największą obsesją dzisiejszego pokolenia. Doskonałość zaczęto masowo promować jako najwyższą wartość człowieka, a kobiety szczególnie zostały omamione przez ten świat. Wszędzie się słyszy „Tylko bądź sobą, jesteś doskonała”. Dlatego nowoczesna kobieta mówi: „Jestem piękna, jestem mądra, wierzę w siebie, jestem doskonała”. A w rzeczywistości, na końcu, zostaje samotna niczym ostatnia gałązka umierającego drzewa. Tak mocno oddala się od rzeczywistości życia.

Życie jest tajemnicze, ponieważ najgłębsze prawdy przekazuje w najprostszy sposób, prostym ludziom. Od zawsze było tak. W ciągu historii w ten sposób były odkrywane największe tajemnice, które odkrywały życie. Pan mówi: „Tylko tak mogę je wam podarować, one są niczym skromne kwiaty leśne i to są moje ulubione”.

Ludzie, którzy pozwalają sobie na niedoskonałość, są najbardziej normalni i tym samym pozwalają sobie na wyrozumiałość. Doskonali potrzebują jedynie wirtualności, potrzebują tylko wirtualnego rytuału. Na kształt średniowiecznej karczmy, która była doskonała, ale dosłownie unurzana w mentalnej ciemnocie. Im bardziej człowiek jest doskonały, tym mniej czuje życie i mniej z niego czerpie.

Kiedyś na terenach wiejskich żyli zdrowi ludzie i czasem nawet dziś możesz tam spotkać zdrowego człowieka. To byli prości ludzie, którzy nosili swój codzienny krzyż niedoskonałości. Mówili: „Jesteśmy wielkimi biedakami,  niech nam Bóg dopomoże.” W ten sposób modlili się do Boga. I mówili prawdę. Ponieważ my wszyscy jesteśmy biedakami, zagubionymi w czasie i przestrzeni, i niech nam Bóg dopomoże na tej drodze przez życie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *